A hipermetropía, tamén coñecida como presbicia, e a presbicia son dous problemas de visión distintos que, aínda que ambos poden causar visión borrosa, difiren significativamente nas súas causas, distribución por idade, síntomas e métodos de corrección.
Hipermetropía (hipermetropía)
Causa: A hipermetropía prodúcese principalmente debido a unha lonxitude axial excesivamente curta do ollo (globo ocular curto) ou a un poder refractivo debilitado do ollo, o que fai que os obxectos distantes formen imaxes detrás da retina en lugar de directamente sobre ela.
Distribución por idade: A hipermetropía pode ocorrer a calquera idade, incluíndo nenos, adolescentes e adultos.
Síntomas: Tanto os obxectos próximos como os distantes poden aparecer borrosos e poden ir acompañados de fatiga ocular, dores de cabeza ou esotropía.
Método de corrección: A corrección adoita implicar o uso de lentes convexas para permitir que a luz se enfoque correctamente na retina.
Presbicia
Causa: A presbicia prodúcese debido ao envellecemento, onde o cristalino do ollo perde gradualmente a súa elasticidade, o que resulta nunha diminución da capacidade de acomodación do ollo para enfocar con claridade os obxectos próximos.
Distribución por idade: A presbicia ocorre principalmente en poboacións de mediana idade e anciáns, e case todo o mundo a experimenta a medida que envellece.
Síntomas: O síntoma principal é a visión borrosa para obxectos próximos, mentres que a visión de lonxe adoita ser clara e pode ir acompañada de fatiga ocular, inchazo ocular ou lagrimeo.
Método de corrección: uso de lentes de lectura (ou lupas) ou lentes multifocais, como lentes multifocais progresivas, para axudar ao ollo a enfocar mellor os obxectos próximos.
En resumo, comprender estas diferenzas axúdanos a recoñecer mellor estes dous problemas de visión e a tomar as medidas axeitadas para a súa prevención e corrección.
Data de publicación: 05-12-2024